മീൻ കറി പാചകം ചെയ്യാൻ മാത്രം ഉപയോഗിച്ചിരുന്ന ഒരു മൺചട്ടി ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്നു. ഈ മണ്‍ചട്ടി മറ്റു പാത്രങ്ങളിൽ നിന്നു കാഴ്ചയ്ക്കു വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ അതിൽ മത്സ്യം പാചകം ചെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നതിനുമുമ്പ്, യാതൊരു തരത്തിലും അതു പ്രത്യേകയുള്ളതായിരുന്നില്ല. എന്നിരുന്നാലും, ഇപ്പോൾ, മറ്റൊരു വിഭവം തയ്യാറാക്കാൻ ആ പാത്രം ഉപയോഗിക്കാൻ ഞങ്ങൾക്കു കഴിയില്ല. കാരണം, അതിൽ പാചകം ചെയ്യുന്ന എന്തിനും ഒരല്പം “മീൻ” രുചിയുണ്ടായിരിക്കും. എന്നിരുന്നാലും, അതിൽ പാചകം ചെയ്യുമ്പോഴെല്ലാം മത്സ്യവിഭവങ്ങൾക്കു അധികമായ രുചി ലഭിക്കുന്നതിനാൽ സമുദ്രവിഭവങ്ങൾക്കുള്ള ഞങ്ങളുടെ പ്രധാന പാത്രമാണത്.

നാം വീട്ടിൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന വ്യത്യസ്ത പാത്രങ്ങളെക്കുറിച്ചു തിമൊഥെയൊസിനുള്ള തന്റെ ലേഖനത്തിൽ പൗലൊസ് സംസാരിക്കുന്നു. “മാന്യകാര്യത്തിനായി” മാറ്റിവെച്ചിരിക്കുന്ന ചില പാത്രങ്ങളുള്ളപ്പോൾ തന്നെ “ഹീനകാര്യത്തിനായി” (വാ. 20) ഉപയോഗിക്കുന്ന പാത്രങ്ങളുമുണ്ടെന്നു അവൻ വിശദീകരിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, ദൈവജനവുമായി ഇതിനുള്ള സാദൃശ്യം പൗലൊസ് കാണിച്ചുതരുന്നു (വാ. 14). നല്ല വേലയ്ക്ക് “ഉടമസ്ഥന്നു ഉപയോഗമായി” (വാ. 21) തീരേണ്ടതിനു ദൈവജനത്തെ മാന്യകാര്യത്തിനായി വിളിച്ചു വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ദൈവജനത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കാൻ അവൻ തിമൊഥെയൊസിനോടു പറയുന്നു (വാ. 14). അവൻ ഇപ്പോൾ അവരെ സവിശേഷമാക്കിയതിനാൽ, ശണ്ഠകൾ, ഭക്തിവിരുദ്ധമായ വൃഥാലാപങ്ങൾ, ദുർമോഹങ്ങൾ, മൗഢ്യതർക്കം എന്നിവയിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞിരിക്കാൻ അവരെ വിളിച്ചിരിക്കുന്നു (വാ. 14-24). “നീതിയും വിശ്വാസവും സ്നേഹവും . . . സമാധാനവും ആചരിക്കാനും” “എല്ലാവരോടും ശാന്തൻ” (വാ. 22-24) ആയിരുന്നുകൊണ്ടു “ദൈവത്തിന്നു കൊള്ളാകുന്നവൻ” എന്ന നിലയിൽ അവർ വേറിട്ടുനിൽക്കണം.

പൗലൊസിന്റെ സന്ദേശം നമുക്കും കൂടിയുള്ളതാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ നാമം ഏറ്റുപറയുന്നവരെ അവൻ അറിയുകയും തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു (വാ. 19). യേശുവിൽ നാം വിശ്വസിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ഉപയോഗത്തിനായി വേർതിരിക്കപ്പെട്ട പ്രത്യേക പാത്രമായി നാം ഓരോരുത്തരും മാറുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കാത്ത കാര്യങ്ങൾ നമ്മളും ഉപേക്ഷിക്കണം എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം (വാ. 19). പകരം, “ഉടമസ്ഥന്നു ഉപയോഗമായി” നിലകൊള്ളാൻ കഴിയും വിധം ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും ചെയ്യാൻ നാം സ്വയം സമർപ്പിക്കണം. നമ്മുടെ കർത്താവിന് ഉപയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്ന മൺപാത്രങ്ങളായി നമുക്കു തീരാം (1 കൊരിന്ത്യർ 4:7).