“ചെറിയ” അത്ഭുതങ്ങൾ

ഞങ്ങളുടെ വിവാഹത്തലേന്നത്തെ ചടങ്ങിൽ, ലജ്ജാശീലനായ ഞങ്ങളുടെ സുഹൃത്ത് ഡേവ് ഒരു മൂലയിൽ, ഒരു ദീർഘചതുരാകൃതിയിലുള്ള ടിഷ്യു കൊണ്ട് പൊതിഞ്ഞ ഒരു വസ്തു പിടിച്ചുകൊണ്ട് നിന്നു. സമ്മാനം നൽകാൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഊഴം വന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹം അത് മുന്നോട്ട് കൊണ്ടുവന്നു. ഇവാനും ഞാനും അത് വാങ്ങി തുറന്നുനോക്കി. തടിയിൽ കൈകൊണ്ട് കൊത്തിയെടുത്ത ഒരു കലാരൂപം ആയിരുന്നു അത്. പൂർണ്ണ ദീർഘചതുരാകൃതിയിലുള്ള അതിൽ ദീർവൃത്താകൃതിയിലുള്ള കൊത്തുപണിയയിൽ “ദൈവത്തിന്റെ ചില അത്ഭുതങ്ങൾ ചെറുതാണ്” എന്ന കൊത്തിയ വാചകവും ഉണ്ടായിരുന്നു. നാൽപ്പത്തിയഞ്ച് വർഷമായി ഞങ്ങളുടെ വീടിനെ ആ ഫലകം അലങ്കരിക്കുന്നു. ചെറിയ കാര്യങ്ങളിൽ പോലും — ബില്ല് അടയ്ക്കൽ. ഭക്ഷണം നൽകൽ. ജലദോഷം സുഖപ്പെടുത്തൽ — ദൈവം പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് വീണ്ടും വീണ്ടും അതു ഞങ്ങളെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം ദൈവത്തിന്റെ കരുതലിന്റെ ശ്രദ്ധേയമായ ഈ പ്രസ്താവനയുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.

യെരൂശലേമിന്റെയും ആലയത്തിന്റെയും പുനർനിർമ്മാണത്തെക്കുറിച്ചു യെഹൂദയുടെ ദേശാധിപതിയായ സെരുബ്ബാബേലിനു സെഖര്യാ പ്രവാചകൻ മുഖേന സമാനമായ ഒരു സന്ദേശം ദൈവത്തിൽ നിന്നു ലഭിച്ചു. ബാബിലോന്യ അടിമത്തത്തിൽ നിന്ന് മടങ്ങിയെത്തിയ ശേഷം, മന്ദഗതിയിലുള്ള പുരോഗതിയുടെ ഒരു കാലം ആരംഭിച്ചു. അത് യിസ്രായേൽമക്കളെ നിരുത്സാഹപ്പെടുത്തി. “അല്പകാര്യങ്ങളുടെ ദിവസത്തെ ആർ തുച്ഛീകരിക്കുന്നു?” (സെഖര്യാവ് 4:10) എന്നു ദൈവം പ്രഖ്യാപിച്ചു. നമ്മിലൂടെയും ചിലപ്പോൾ അവൻ തന്റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നു, ചിലപ്പോൾ നമ്മളെ വകവെക്കാതെയും. “സൈന്യത്താലല്ല, ശക്തിയാലുമല്ല, എന്റെ ആത്മാവിനാലത്രേ എന്നു സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു” (സെഖര്യാവ് 4:10).

നമുക്കും ചുറ്റുമുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയുടെ നിസ്സാരതയിൽ നമ്മുടെ മനസ്സു മടുക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ചില അത്ഭുതങ്ങൾ “ചെറിയത്” ആയിരിക്കാമെന്നു നമുക്കു ഓർക്കാം. തന്റെ മഹത്തായ ലക്ഷ്യങ്ങൾക്കായി അവൻ ചെറിയ കാര്യങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. 

ഹൃദയാരോഗ്യം

മനുഷ്യ ഹൃദയം ഒരു അത്ഭുതാവഹമായ അവയവമാണ്. ഒരു മുഷ്ടിയുടെ വലിപ്പമുള്ള ഈ പമ്പിംഗ് കേന്ദ്രത്തിന്റെ ഭാരം 230 മുതൽ 340 ഗ്രാം വരെയാണ്. ദിവസവും ഇത് ഏകദേശം 1,00,000 തവണ മിടിക്കുകയും നമ്മുടെ ശരീരത്തിലെ 96,000 കിലോമീറ്റർ രക്തക്കുഴലുകളിലൂടെ 7,500 ലിറ്റർ രക്തം പമ്പു ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു! അത്തരമൊരു തന്ത്രപരമായ ചുമതലയും കനത്ത ജോലിഭാരവും ഉള്ളതിനാൽ, മുഴുവൻ ശരീരത്തിന്റെയും ക്ഷേമത്തിന് ഹൃദയാരോഗ്യം കേന്ദ്രമായിരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണെന്നു മനസ്സിലാക്കാവുന്നതേയുള്ളൂ. നമ്മുടെ ഹൃദയത്തിന്റെ അവസ്ഥയും ആരോഗ്യത്തിന്റെ ഗുണനിലവാരവും പരസ്പര പൂരകമായതിനാൽ ആരോഗ്യകരമായ ശീലങ്ങൾ പിന്തുടരാൻ വൈദ്യശാസ്ത്രം നമ്മെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു.

വൈദ്യശാസ്ത്രം നമ്മുടെ ശാരീരിക ഹൃദയങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആധികാരികമായി സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം മറ്റൊരു തരത്തിലുള്ള “ഹൃദയത്തെ” കുറിച്ചു കൂടുതൽ അധികാരത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ മാനസികവും വൈകാരികവും ആത്മീയവും ധാർമ്മികവുമായ “കേന്ദ്രത്തെ” അവൻ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. ഹൃദയമെന്നതു ജീവന്റെ കേന്ദ്ര പ്രക്രിയാഏകകമായതിനാൽ, അത് സംരക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതു അനിവാര്യമാണ്: “സകലജാഗ്രതയോടുംകൂടെ നിന്റെ ഹൃദയത്തെ കാത്തുകൊൾക; ജീവന്റെ ഉത്ഭവം അതിൽനിന്നല്ലോ ആകുന്നതു” (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 4:23). നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുന്നത് നമ്മുടെ സംസാരത്തിൽ നമ്മെ സഹായിക്കും (വാ. 24), നമ്മുടെ കണ്ണുകൾ കൊണ്ട് വിവേചിച്ചറിയാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കും (വാ. 25), നമ്മുടെ ചുവടുകൾക്കായി ഏറ്റവും മികച്ച വഴികൾ തിരഞ്ഞെടുക്കും (വാ. 27). ജീവിതത്തിന്റെ ഘട്ടമോ പ്രായമോ പരിഗണിക്കാതെ, നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, നമ്മുടെ ജീവൻ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, നമ്മുടെ ബന്ധങ്ങൾ പരിപാലിക്കപ്പെടുന്നു, ദൈവം ആദരിക്കപ്പെടുന്നു. 

തിരഞ്ഞു രക്ഷിക്കുക

കൊടുങ്കാറ്റിനുള്ള സാധ്യത അറിയിച്ചുകൊണ്ടുള്ള കാലാവസ്ഥ പ്രവചനം മാറുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ ചില സുഹൃത്തുക്കൾ ഇംഗ്ലീഷ് ചാനലിലൂടെ വള്ളത്തിൽ യാത്ര പോയി. എന്നാൽ കാറ്റ് ഉയർന്നു, തിരമാലകൾ ആഞ്ഞടിച്ചുകൊണ്ടു അവരുടെ വള്ളത്തിന്റെ സുരക്ഷയെ ഭീഷണിയുയർത്തി. അതിനാൽ അവർ RNLI—ലേക്ക് (റോയൽ നാഷണൽ ലൈഫ് ബോട്ട് ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂഷൻ) സഹായത്തിനായി റേഡിയോ സന്ദേശമയച്ചു. പ്രക്ഷുബ്ധമായ ചില നിമിഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, തങ്ങളുടെ രക്ഷാപ്രവർത്തകരെ അവർ ദൂരെയായി കാണുകയും തങ്ങൾ ഉടൻതന്നെ സുരക്ഷിതരാകുമെന്ന് ആശ്വാസത്തോടെ മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്തു. “വ്യക്തികൾ കടലിന്റെ നിയമങ്ങൾ അവഗണിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും, RNLI ഇപ്പോഴും രക്ഷാപ്രവർത്തനത്തിന് വരുന്നു” എന്ന് എന്റെ സുഹൃത്തു പിന്നീടു നന്ദിനിറഞ്ഞ ചിന്തയോടെ പറയാൻ ഇടയായി.

അവൻ ഈ കഥ വിവരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ തിരച്ചിൽ-രക്ഷാദൗത്യം എങ്ങനെ യേശു നയിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. നമ്മളിൽ ഒരാളായി ജീവിക്കുന്ന മനുഷ്യനാകാനാണ് അവൻ ഭൂമിയിലേക്ക് വന്നത്. നമ്മുടെ പാപവും അനുസരണക്കേടും നമ്മെ ദൈവത്തിൽ നിന്നു വേർപെടുത്തിയപ്പോൾ, തന്റെ മരണ-പുനരുത്ഥാനത്തിലൂടെ അവൻ നമുക്ക് ഒരു രക്ഷാപദ്ധതി പ്രദാനം ചെയ്തു. ഗലാത്യ സഭയ്ക്ക് എഴുതിയപ്പോൾ ഈ സത്യം പൗലൊസ് ഊന്നിപ്പറയുകയുണ്ടായി: “ഇപ്പോഴത്തെ ദുഷ്ടലോകത്തിൽനിന്നു നമ്മെ വിടുവിക്കേണ്ടതിന്നു നമ്മുടെ പാപങ്ങൾനിമിത്തം തന്നെത്താൻ ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തവനായി നമ്മുടെ കർത്താവായ യേശുക്രിസ്തു...” (ഗലാത്യർ 1:3,4). അനുദിനം ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തേണ്ടതിനായി, യേശുവിന്റെ മരണത്തിലൂടെ അവർക്കു ലഭിച്ച പുതുജീവന്റെ ദാനത്തെക്കുറിച്ച് പൗലൊസ് ഗലാത്യരെ ഓർമ്മിപ്പിച്ചു.

നാം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്നതിൽ നിന്ന് നമ്മെ രക്ഷിക്കാനായി നമ്മുടെ രക്ഷകനായ യേശു മനസ്സോടെ മരണത്തിന് ഏല്പിച്ചുകൊടുത്തു. അവൻ അപ്രകാരം ചെയ്തതിനാൽ, നമുക്കു ദൈവരാജ്യത്തിൽ ജീവിതമുണ്ട്. ആ നന്ദിയോടെ നമ്മുടെ സമൂഹത്തിലുള്ളവരുമായി ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്ന ആ വാർത്തകൾ നമുക്കു പങ്കിടാൻ കഴിയും. 

പരിചിത ജലാശയങ്ങൾ

ഒരു എഴുത്തുകാരിയെന്ന നിലയിൽ ശുശ്രൂഷയിൽ ദൈവത്തെ പിൻപറ്റാനായി അവന്റെ നടത്തിപ്പിൻ പ്രകാരം ഞാൻ എന്റെ കോർപ്പറേറ്റ് ജോലി ഉപേക്ഷിച്ചു. എന്നിരുന്നാലും ഉടനെയൊന്നും എനിക്കു പ്രതീക്ഷിച്ച ഫലം കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഈയൊരു മാറ്റം സംഭവിച്ചിട്ടു ഏകദേശം മൂന്നു വർഷത്തിനു ശേഷം, തിരസ്കരണം പോലെ തോന്നിയ ഒരു ഇമെയിൽ ഒരു പ്രസാധകനിൽ നിന്ന് എനിക്ക് ലഭിച്ചു. “എന്തിനാണു ദൈവം എന്നെ വിളിച്ചത്?” എന്നു തികച്ചും നിരാശനായി ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. വിട്ടുപോന്ന ജോലിയിലേക്കു തിരിച്ചു പോകുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ആലോചിച്ചു. അപ്പോഴാണ് എനിക്കു മറ്റൊരു ഇമെയിൽ ലഭിച്ചത്. എന്റെ പുസ്തകം പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ അവർ തയ്യാറാണെന്നും ഞാൻ അതിന്റെ എഴുത്തുമായി മുന്നോട്ടു പോകണമെന്നുമായിരുന്നു ഉള്ളടക്കം. അന്നുമുതൽ, ഞാൻ ഒരിക്കലും സങ്കൽപ്പിക്കാത്ത വിധത്തിൽ ദൈവം എന്നെ ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

എന്റെ യാത്ര എന്നെ പത്രൊസിനെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. മത്സ്യത്തൊഴിലാളി എന്ന തൊഴിൽ ഉപേക്ഷിച്ചു യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചതിനു മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, യേശുവിനെ അറിയില്ലെന്നു പോലും അവൻ തള്ളിപ്പറഞ്ഞു (മത്തായി 26:69-75). അവനെക്കുറിച്ചു അവനുതന്നെ കടുത്ത ഇച്ഛാഭംഗം തോന്നിയിരിക്കണം (വാ. 75). യേശുവിന്റെ മരണത്തിനും പുനരുത്ഥാനത്തിനും ശേഷം, ഒരുപക്ഷേ സ്വയം ശ്രദ്ധ തിരിക്കാൻ, പത്രൊസ് തന്റെ കൂട്ടാളികളോടൊപ്പം വീണ്ടും മീൻ പിടിക്കാൻ പരിചിതമായ ജലാശയത്തിലേക്കു പോയി (യോഹന്നാൻ 21:3). നേരം പുലർന്നപ്പോഴും അവർ യാതൊന്നുംതന്നെ പിടിച്ചിരുന്നില്ല (വാ. 3). പകരം, അവർ യേശുവിനെ കരയിൽ കണ്ടു (വാ. 4). വല എവിടെ എറിയണമെന്നു യേശു അവരോടു പറയുകയും പ്രാതലിനു ക്ഷണിക്കുകയും ചെയ്തു (വാ. 6-13). പത്രൊസിന്റെ പിന്മാറ്റത്തെ അവൻ കുറ്റപ്പെടുത്താതെ, പകരം “എന്റെ കുഞ്ഞാടുകളെ മേയ്ക്ക” (വാ.15) എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ടു പത്രൊസിന്റെ വിളിയെ അവൻ പുതുക്കി.

ദൈവം നമ്മെ വിളിക്കുന്ന ഉടൻതന്നെ പ്രതീക്ഷയ്ക്കൊത്ത് കാര്യങ്ങൾ നടക്കണമെന്നില്ല. നമുക്കു നമ്മിൽത്തന്നെ ഇച്ഛാഭംഗം തോന്നുകയും ഫലത്തെക്കുറിച്ചു ശങ്കയുണ്ടാകുകയും ചെയ്തേക്കാം. എന്നാൽ, തന്റെ മഹത്വത്തിനായി നമ്മെ ഉപയോഗിക്കാനായി നമ്മെ പരിശീലിപ്പിക്കാനും ചെത്തി വെടിപ്പാക്കാനും ആ വേള ദൈവം ഉപയോഗിച്ചേക്കാം (യോഹന്നാൻ 15:2). അതിനാൽ, ഫലങ്ങൾ കാണാത്തപ്പോൾ, പ്രതീക്ഷ കൈവിട്ടു പരിചിത ജലാശയങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുന്നതിനു പകരം ദൈവത്തിന്റെ സമയത്തിൽ വിശ്വസിച്ചു ക്ഷമയോടെ കാത്തിരിക്കാം. 

എന്തൊരു നല്ല സുഹൃത്ത്

പ്രിയപ്പെട്ട അയൽക്കാരെന്ന നിലയിൽ, എന്റെ അമ്മയും ഞങ്ങളുടെ അയൽക്കാരും സൗഹൃദപരമായ എതിരാളികളികളായിരുന്നു. പുതുതായി കഴുകിയ വസ്ത്രങ്ങൾ പുറത്തെ അഴയിൽ ആദ്യം തൂക്കിയിടാൻ ഇരുവരും എല്ലാ തിങ്കളാഴ്ചകളിലും മത്സരിച്ചു. “അവൾ എന്നെ വീണ്ടും തോൽപിച്ചു!” എന്റെ അമ്മ പറയും. എന്നാൽ അടുത്ത ആഴ്ച, അമ്മയായിരിക്കും ഒന്നാമത്. ഇങ്ങനെ ഇരുവരും തങ്ങളുടെ പ്രതിവാര സൗഹൃദ മത്സരം ആസ്വദിക്കുന്നു. പത്തുവർഷത്തിലേറെയായി ഒരു വീടിന്റെ പിറകിലെ ഇടവഴി പങ്കിട്ടുകൊണ്ട്, ഇരുവരും പരസ്പരം ജ്ഞാനവും കഥകളും പ്രത്യാശകളും പങ്കിട്ടു.

അത്തരമൊരു സൗഹൃദത്തിന്റെ ഗുണത്തെക്കുറിച്ചു വേദപുസ്തകം വളരെ ഊഷ്മളമായി സംസാരിക്കുന്നു. “സ്നേഹിതൻ എല്ലാക്കാലത്തും സ്നേഹിക്കുന്നു” എന്നു ശലോമോൻ നിരീക്ഷിച്ചു (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 17:17). “ഹൃദ്യാലോചനയുള്ള സ്നേഹിതന്റെ മാധുര്യവും അങ്ങനെ തന്നേ.” (സദൃശ. 27:9) എന്നും അവൻ രേഖപ്പെടുത്തി.

തീർച്ചയായും യേശുവാണ് നമ്മുടെ വലിയ സുഹൃത്ത്. തന്റെ ശിഷ്യന്മാർ തമ്മിൽ സ്നേഹനിർഭരമായ സൗഹൃദത്തിനായി പ്രേരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, “സ്നേഹിതന്മാർക്കുവേണ്ടി ജീവനെ കൊടുക്കുന്നതിലും അധികമുള്ള സ്നേഹം ആർക്കും ഇല്ല” (യോഹന്നാൻ 15:13) എന്നു അവൻ അവരെ പഠിപ്പിച്ചു. അതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത ദിവസം, അവൻ ക്രൂശിൽ അതു ചെയ്തു. “ഞാൻ എന്റെ പിതാവിനോടു കേട്ടതു എല്ലാം നിങ്ങളോടു അറിയിച്ചതു കൊണ്ടു നിങ്ങളെ സ്നേഹിതന്മാർ എന്നു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു” (വാ. 15) എന്നും അവൻ അവരോടു പറഞ്ഞു. തുടർന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു, “നിങ്ങൾ തമ്മിൽ തമ്മിൽ സ്നേഹിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ ഇതു നിങ്ങളോടു കല്പിക്കുന്നു” (വാ. 17).

തത്ത്വചിന്തകനായ നിക്കോളാസ് വോൾട്ടർസ്റ്റോർഫ് പറഞ്ഞതുപോലെ, അത്തരം വാക്കുകളിലൂടെ താഴ്ന്ന മനുഷ്യരിൽ നിന്ന് സഹജീവികളും വിശ്വസ്തരും എന്ന പദവിയിലേക്ക് യേശു “തന്റെ ശ്രോതാക്കളെ ഉയർത്തുന്നു.” ക്രിസ്തുവിൽ നാം മറ്റുള്ളവരുമായി സൗഹൃദം സ്ഥാപിക്കാൻ പഠിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരമുള്ള സ്നേഹം പഠിപ്പിക്കുന്ന എന്തൊരു നല്ല സുഹൃത്താണവൻ!